پس از سقوط جمهوریت و تسلط طالبان بر کابل در آگست 2021، این گروه زنان را از آموزش و کار محروم ساخت. این خانهنشینی زنان، زندگی زنان را با چالشهای زیاد بهوِیژه چالشهای اقتصادی روبرو کرده است.
شماری از زنان و دختران در ولایت بادغیس که عمدتا دانشآموزان مکتب بودهاند در حال حاضر با شکستاندن پسته، به برآورده نمودن نیازهای خود و خانوادههای شان کمک میکنند.
مغز کردن پسته در بادغیس در حال حاضر تنها کاری است که زنان و دختران در این ولایت به آنم مصرف اند و از آن کسب درآمد میکنند. شماری از زنان و دختران به راوی زن میگویند که به دلیل محدودیتهای طالبان تمامی مشاغل از آنان گرفته شده و حتا اجازهی آرایشگری را نیز ندارند.
این دختران میگویند که با مغز کردن پسته هم پول و هم بخشی از سوخت شان را در فصل زمستان تامین میکنند.
فهمیه یکی از دانشجویان صنف 11 مکتب بوده است و در حال حاضر همراه با مادرش مصروف مغز کردن پسته است.
وی اول نمرهی صنفاش بوده است. فهمیه میگوید سقف رویاهایم بلند بود اما در حال حاضر و نظر به شرایط به مغز کردن پسته محدود شده است.
وی به راوی زن گفت: «روزانه شش الی هفت کیلو پسته را در برابر دریافت مبلغ ۱۰۰ افغانی مغز میکنم. مجبوری است. من آروز داشتم در یکی از دانشگاههای معتبر افغانستان رشته ستوماتولوژی بخوانم و به حیث داکتر دندان به جامعه خدمت کنم؛ اما روزگار است…».
وی میگوید که بعد از نا امیدی از شروع مکاتب و بخاطر کمک به خانواده و کسب درآمد به مغز کردن پسته روی آورده است؛ هر چند این کار را بر خلاف میل مادرش انجام میدهد.
وی افزود:«مادرم حامی درس و تحصیل من است. وقتی من پسته مغز میکردم، چندین متوجه اشکریختن بیاختیار و بیامان مادرم شده ام. او به من گفت من آروز داشتم تو را در لباس داکتری ببینم اما حالا چی»
ساجده یکی از زنان دیگری بادغیسی است که مصروف مغز کردن پسته است. وی باور دارد که با آمدن طالبان، مردم بخشی از درآمد، آرزوها و آرمان های شان را از دست دادهاند.
وی یکی از کارمندان یکی از ادارات دولتی در بادغیس بوده است و در حال حاضر به دلیل بیکاری و امرار معاش هرچند کوچک و کسب درآمد اقدام به این کار کرد ه است.
وی میگوید: «هر روز پسته مغز میکنم. من همراه با دو دختر و پسرم روزانه ده کیلو پسته را در بدل 200 تا 220 افغانی مغز میکنیم و پوست آن را نیز به عنوان هیزم استفاده میکنیم. همین هم نبودی نمیدانم چه میکردیم.»
او می اضافه میکند که: با فرزندان اش تا نیمههای شب پسته میشکند، و هر رهگذری به خوبی می تواند صدای پسته شکنی آنان و سایر زنان و خانواده های محل را بشنود.
گفتنی است که بادغیس در شمال غرب افغانستان، با داشتن نزدیک به ۳۰ هزار هتکار جنگلات طبیعی پسته سالانه دهها متریک تن محصول بدست میآورد.
