در تازهترین گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR)، وضعیت مهاجران برگشته به افغانستان نگرانکننده توصیف شده است.
این گزارش که امروز (دوشنبه، ۱۲ جوزا) نشر شده؛ نشان میدهد که نابرابری ساختاری و فقر اقتصادی، شرایط زندگی را برای این قشر آسیبپذیر دشوار ساخته و آنان را در حاشیه نظامهای خدماتی کشور قرار داده است.
بر اساس یافتههای این نهاد، تنها ۱۴ درصد از خانوادههای مهاجر برگشته به خدمات آموزشی دسترسی دارند؛ این رقم بهمراتب پایینتر از میزان دسترسی خانوادههای دیگر در افغانستان است. عوامل اقتصادی، نبود زیرساختها، و محدودیتهای اجتماعی از جمله موانع اصلی در مسیر دسترسی این مهاجران به آموزش عنوان شدهاند.
همزمان، ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم از سوی طالبان نیز مزید بر علت شده و بر میزان دسترسی محدود مهاجران به تعلیم و تربیه، تأثیر منفی گذاشته است.
در بخش کیفیت خدمات آموزشی، نارضایتی خانوادههای مهاجر برگشته نیز قابل توجه است. آمارها نشان میدهد که رضایت این گروه از کیفیت آموزش، ۴۷ درصد کمتر از خانوادههای دیگر در کشور است.
علاوه بر مشکلات آموزشی، دسترسی مهاجران به خدمات بهداشتی نیز با چالشهای جدی مواجه است. گزارش ملل متحد نشان میدهد که مکان زندگی، وضعیت جابهجایی و نبود سرپرست در برخی خانوادهها از عوامل مؤثر در کاهش دسترسی به خدمات صحی عنوان شدهاند. خانوادههایی که عضوی با معلولیت دارند، بدترین وضعیت را در این میان تجربه میکنند.
برای رسیدگی به این بحران، ملل متحد تخمین زده است که ایجاد دستکم ۱۵۴ کلینیک جدید صحی در مناطق شمال و شرق کشور ضروری است.
این در حالی است که روند اخراج اجباری مهاجران افغان از ایران و پاکستان، پس از بازگشت طالبان به قدرت، شدت یافته است. این دو کشور روزانه صدها خانواده را به گونهی اجباری به افغانستان بازمیگردانند. شورای پناهندگان ناروی (NRC) نیز در گزارش تازهاش هشدار داده که این روند، بحران انسانی در افغانستان را پیچیدهتر ساخته است؛ کشوری که خود با فقر، بیکاری، و فقدان زیرساختهای اساسی دستوپنجه نرم میکند.
