گروهی از بازیکنان پیشین تیم ملی فوتبال زنان افغانستان که پس از رویکارآمدن طالبان در سال ۲۰۲۱ ناگزیر به ترک کشور شدند، اکنون در انگلستان دوباره پا به میدان گذاشتهاند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، آنان در یک کمپ شناسایی فیفا در «سنت جورج پارک» حضور یافتند؛ رویدادی که برایشان فراتر از یک تمرین ورزشی و بهمنزلۀ نمادی از ایستادگی و امید تعبیر میشود.
این فوتبالیستها با وجود دشواریهای مهاجرت و دوری از وطن، فوتبال را بهعنوان صدای اعتراض و آزادی زنده نگه داشتهاند.
الهه صفدری، دروازهبان پیشین تیم ملی، در گفتوگو با خبرگزاری رویترز روایت تکاندهندهای از روزهای نخستین حاکمیت طالبان بیان کرده است: «وقتی طالبان آمدند، مجبور شدم وسایل ورزشی و جامهایم را بسوزانم و حسابهای اجتماعیام را پاک کنم، چون فوتبال برای زنان جرم بود. اما امروز، پس از چهار سال، برگشتن به میدان برای من پر از عشق و شادی است.»
این کمپ بخشی از برنامۀ فیفا برای تشکیل یک تیم ۲۳ نفره از زنان پناهندۀ افغان است. رهبری این طرح را پولین هامیل، مربی اسکاتلندی، به دوش دارد.
جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، این اقدام را «گامی مهم در مسیر درست» خوانده است.
نجمه عارفی، یکی دیگر از بازیکنان تیم که در ۱۸ سالگی افغانستان را ترک کرد، گفت:
«یک سگ در کوچههای کابل بیشتر از یک زن حق دارد. ما میخواهیم با فوتبال صدای دختران افغانستان باشیم و نشان بدهیم که فراموش نشدهاند. حتی اگر جهان چشمهایش را ببندد، ما هنوز اینجا هستیم و نمیترسیم.»
این در حالیست که تیم ملی مردان افغانستان همچنان در رقابتهای جهانی شرکت میکند، اما فدراسیون فوتبال تحت اداره طالبان، ورزش زنان را کاملاً ممنوع ساخته است.
صفدری تأکید کرده که خواست زنان افغان تنها محدود به برگزاری کمپها نیست:
«ما میخواهیم فیفا ما را به رسمیت بشناسد و به ما اجازه بدهد که بهعنوان تیم افغانستان در تبعید نمایندگی کنیم.»
