شماری از جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان، در واکنش به محدودیت دسترسی زنان به حق آموزش، کار و خدمات بهداشتی، میگویند که هیچ زنی نباید تنها به دلیل جنسیت، محل زندگی یا محدودیتهای موجود، از حق دسترسی به مراقبتهای صحی محروم شود.
جنبش زنان افغانستان برای برابری، جنبش همبستگی زنان افغانستان و جنبش خودجوش زنان معترض افغانستان در اعلامیهای مشترک، گفتهاند که دسترسی به خدمات صحی برای زنان در افغانستان به یک بنبست بدل شده است.
در اعلامیه آمده است که محدودیتهای افراطی به ویژه «اجباریشدن شرط محرم شرعی برای کار و شیفتهای شبانه»، هزاران پزشک، پرستار و قابلهی متخصص را که سرپرست مرد ندارند یا امکان همراهی مداوم آنها را ندارند، رسماً از وظیفه سبکدوش و خانهنشین کرده است.
این جنبشها، از مسئولان، نهادهای صحی، سازمانهای بشردوستانه و جامعهی جهانی خواستهاند که از حق زنان برای دسترسی بدون تبعیض به خدمات صحی حمایت کنند.
این جنبشها همچنان خواستار فراهمسازی زمینهی آموزش و فعالیت آزادنهی پزشکان و پرستاران زن بدون بهانههایی مانند داشتن محرم شده و از مرکزهای صحی و خدمات نجاتبخش برای مادران به ویژه در بخشهای دوردست حمایت کنند.
در اعلامیه آمده است که ممنوعیت آزمون اکمال تخصص و تحصیل در انستیتیوتهای صحی به روی دختران نیز، آیندهی درمانی نیمی از جمعیت جامعه را به نابودی کشانده است.

