بنیاد ملاله، میگوید که در اپریل سال روان، هفت کشور شامل آسترالیا، آیسلند، مکزیک، اسپانیا، تیمور شرقی، اروگویه و نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد، پیشنهادهایی را برای گنجاندن جرم آپارتاید جنسیتی در کنوانسیون جنایت علیه بشریت ارائه کردند.
این نهاد روز گذشته –چهارشنبه، 31 سرطان- در گزارشی گفته است که با اشتراک این کشورها، شمار کشورهای حامی بهرسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی به عنوان جنایت علیه بشریت به 14 کشور رسیده است.
بنیاد ملاله، افزوده است که اکنون موضوع آپارتاید جنسیتی به طوری در دستور کار مذاکرات معاهدهی جنایت علیه بشریت قرار گرفته و بحث در بارهی آن در جنوری 2028 آغاز خواهد شد.
در گزارش آمده است که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، زنان و دختران در معرض ساختار نهادینهشدهی طرد، مجازات، کنترل و سلطه قرار گرفتهاند؛ ساختاری که همه عرصههای زندگی عمومی و خصوصی را در بر میگیرد.
بنیاد ملاله افزوده است که در چند ماه گذشته، طالبان نظام آپارتاید جنسیتی را بیش از پیش تثبیت کردهاند.
در گزارش آمده است: «در جون، پس از آن که طالبان دهها زن را در چارچوب اجرای سختگیرانهی قانون پوشش اجباری بازداشت کردند، اعتراضهایی در هرات شکل گرفت. نیروهای امنیتی طالبان در واکنش، معترضان را مورد ضربوشتم قرار داده و به سوی جمعیت تیراندازی کردند که در نتیجه آن یک کودک کشته و شماری دیگر زخمی شدند.»
در گزارش آمده است که در این رویداد، صدها زن بازداشت و مردانی که در حمایت از آنها اعتراض کرده بودند نیز بازداشت شدند. این سرکوب در کابل و دیگر بخشهای افغانستان نیز گسترش یافت.
پیش از این نیز، جنبشهای اعتراضی زنان و نهادهای حقوق بشری مرتبط به زنان، بارها خواستار بهرسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان زیر حاکمیت طالبان شدهاند.
این جنبشها، میگویند که جداسازی عمدی زنان از عرصههای عمومی مانند حذف زنان از ساختارهای آموزشی، کاری و زندگی عمومی، نمود آشکار آپارتاید جنسیتی است.







