تمنا زریاب از سکوت معنادار کشورهای جهان به خواسته‌اش انتقاد کرد

در یازدهمین روز از اعتصاب‌ غذایی فعالان حقوق زنان در شهر کلن آلمان، تمنا زریاب از سکوت معنادار کشورهای جهان نسبت به خواسته‌ی شان، انتقاد کرده‌ است.
پریانی که از دوازدهم سنبله تا اکنون در اعتصاب غذایی به سر می‌برد، به دلیل به‌مخاطره افتادن سلامت جسمانی‌اش، یک روز را در بیمارستان سپری کرده است.
او پس از بازگشت از بیمارستان به خیمه‌ی تحصن، از خاموشی اختیار کردن حکومت‌ها و سازمان ملل‌ متحد به خواسته‌های زنان افغانستانی معترض در آلمان و چند کشور دیگر، اظهار ناخرسندی کرده است.
در عین حال ضیاءالدین یوسفزی، پدر ملالی یوسفزی برنده‌ی جایزه صلح نوبل که از خیمه‌ی تحصن در شهر کلن دیدن کرده است می‌گوید: «من فکر می‌کنم تجربه‌ی آپارتاید افغانستان تفاوت‌هایی دارد، زیرا آنچه در افغانستان علیه زنان اعمال می‌شود، شدیدتر از چیزی است که در آفریقا علیه سیاه‌پوستان اعمال می‌شد.»
پدر و مادر ملالی یوسفزی که در خیمه‌ی اعتصاب زنان افغانستانی حضور داشتند، محدودیت‌هایی را که طالبان بر زندگی زنان در افغانستان وضع کرده‌اند، نسخه شدید آپارتاید خواندند.
تورپیکی یوسفزی، مادر ملالی هم از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا از حقوق زنان و دختران در افغانستان به‌ویژه حق آموزش آن‌ها حمایت کنند.
در دو روز گذشته معاون پارلمان ایالت دوسلدورف آلمان و هم‌چنان نماینده‌ی وزارت خارجه‌ی آن کشور به خیمه‌ی تحصن زنان افغانستانی در شهر کلن رفته‌‌اند.
آنان خواستار پایان اعتصاب غذایی تمنا زریاب پریانی شده و از او برای سخنرانی در پارلمان ایالتی دعوت کرده‌اند.
گفته‌ می‌شود که ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان نیز با تمنا زریاب تماس تلفنی برقرار کرده است.
در عین حال شاهینه گامبیر، نماینده‌ی افغان‌تبار پارلمان آلمان گفته بود که انتخاب اعتصاب‌ غذایی به عنوان ابزار اعتراض؛ نشان می‌دهد که وضعیت زنان در افغانستان تا چه حد ناامیدکننده است.