ایوبی: اگر مبارزات زن نمی‌بود جهان طالبان را به رسمیت می‌شناخت

مژده احمدی

فرزانه ایوبی بنیان‌گذار جنبش همبستگی زنان می‌باشد او فعالیت های مدنی و رسانه‌ی زیادی در افغانستان داشته است، اما بعد از سقوط مجبور به ترک وطن شد. وی هم‌اکنون همچنان برای وضعیت فعلی زنان در خارج از کشور مبارزه می‌کند.گفت‌وگوی کامل با خانم ایوبی را در اینجا بخوانید:

احمدی: می‌خواهم بدانم چه چیزی باعث شد که شما با زنان معترض بپیوندید، و با شماری از زنان دیگر دست به اعتراض بزنید؟ بانو ایوبی از کجا شروع کرد؟
ایوبی: من قبل از تحول هم یک فعال مدنی بودم و فعالیت های زیادی را انجام دادم. زمانیکه تحول به میان آمد به من غیر قابل باوربود و اینکه حق و حقوق همجنسان من از آنها گرفته می‌شد ما تصمیم گرفتیم که ادست به عتراضات بزنیم؛« چون حق گرفته می‌شود.»
من از 17 آگوست 2021 به این اعتراضات پیوستم و تا امروز ادامه دارد، و ادامه خواهم داد.

احمدی: به ما از فعالیت های رسانه‌ی تان بگوید و منحیث یک فعال رسانه‌‌ای وضعیت سیاسی افغانستان را چگونه تحلیل می‌کنید؟

ایوبی: من در زمان جمهوریت و قبل از تحول با رسانه های زیاد خصوصی همکاری بودم. که از جمله رادیو زمزمه ، تلویزیون میترا ، تلویزیون مشعل و تعدادی دیگری از این رسانه ها را می‌توان نام‌برد. اما وضعیت افغانستان فعلا به‌گونه‌ی رقم خورده است که راه حل مشکلات افغانستان را فقط نابودی این گروه می‌دانند. و من به این معتقدم تا زمانی که این گروه حاکم باشند وضعیت این گونه ادامه خواهد داشت و مردم ما متاسفانه از ابتدایی ترین حق شان که آموزش ، کار ، آزادی است محروم خواهند ماند.

احمدی: از آنجایی که ما در جریان هستیم شما در راس جنبش همبستگی زنان افغانستان هستید، این جنبش چی اهداف را دنبال می‌کند؟

ایوبی: هدف جنبش همبستگی زنان به رسمیت شناختن اپارتاید جنسیتی در افغانستان بوده، و پاسخ دادن به خواسته های زنان می‌باشد، در کنار این نباید هیچ زن دیگر قربانی بازی های وحشتناک سیاسیون ما شود ما می‌خواهیم زنان را اسلحه‌ی برای رسیدن به اهداف شان نسازند، ما برخاستیم تا برای رسیدن به اهداف مان مبارزه کنیم، ‌ و بگویم ما دیگر قربانی نخواهیم شد.

احمدی: از مبارزات این جنبش یاد آور شوید و اینکه اعضای این جنبش چی ها هستند، و چگونه با این شرایط ناگوار افغانستان فعالیت می‌کنند؟
ایوبی: جنبش همبستگی زنان در تمام عرصه ها فعالیت می‌کنند. ما از اعتراضات خیابانی تا اعتراضات خانگی در طول فعالیت های و مبارزات خود داشتیم. هم اکنون زنان افغانستان خسته شده اند و حاضر اند در هر شرایطی برای حقوق شان مبارزه کنند .

احمدی: شما منحیث یک زن معترض چقدر امیدوار هستید که این مبارزات به یک نتیجه مثبت خواهد آنجامید؟

ایوبی: من متعقد؛ اگر همین مبارزات زنان نبود و ما این‌گونه ایستادگی نمی‌کردیم تا به حال جهان طالبان را به رسمیت شناخته بود. قطعا مبارزات زنان دلیر و شجاع افغانستان این روند را به تاخیر می‌اندازد و هنوز این گروه به رسمیت شناخته نشده است. ما به جهان و طالبان اجازه نمی‌دهیم ما زنان را به حاشیه بکشانند آنها باید بدانند تا زمانیکه به خواست زنان پاسخ مثبت داده نشود مبارزه ما ادامه خواهد داشت.

احمدی: آیا با زنان در افغانستان به تماس هستید اولین گفتنی آنها برایتان چی بوده از شنیده های تان وضعیت افغانستان چیست؟

ایوبی: من با زنان زیادی در تماس هستم، اعضای جنبش ما در کابل فعالیت می‌کنند، گفتنی ها و شنیده ها از زنان و افغانستان خیلی دردناک است، همه از زندگی خسته شدند و حالت روحی خوبی ندارند، هر روز یک قانون جدید بالای زنان وضع می‌گردد، و در این حکومت فقط بحث زنان است، تعبیر من این است که این گروه فقط برای سرکوب دوباره‌ی زنان حاکم شده‌اند همانند بیست سال قبل یک بار دیگر می‌خواهند زنان خاموش شوند، ولی باید بدانند زنان امروز زنان بیست سال قبل نیست و نخواهد بود .

احمدی: اعضای که در داخل افغانستان با این شرایط مبارزه می‌کند شما و جنبش چقدر حامی شان هستید ؟
ایوبی: من به عنوان یک مبارز همیشه در کنار شان خواهم ایستاد، و در این مبارزه همراهی شان خواهم کرد. این مبارزه تنها مبارزه ما نیست، مبارزه تمام زنان جهان است تا زنان افغانستان را حمایت ‌ همراهی کنند. من باورمند به همراهی و اتحاد همدیگر هستیم تا ظلم را پایان دهیم.

احمدی: بزرگ‌ترین چالش برای زنان افغانستان چیست و جهان برای برطرف ساختن این چالش چی کار می‌تواند؟

ایوبی: بزرگترین چالش بحث امنیت انها است که خیلی از بانوان معترض برعلاوه جان خود شان جان فامیل شان نیز به خطر است، و اینکه آزادانه نمی توانند تظاهرات ‌و اعتراضات خود را دنبال کنند. همین که یک تظاهرات انجام می‌شود تعدادی از دختران را طالبان زندانی می‌کنند و با شکنجه دادن آنها صدا ها را خاموش می‌کنند، و با اخطار دادن به فامیل های شان هیچ اطلاع رسانی صورت نمی‌گیرد من مطمین هستم که خیلی از رویداد های است بار اتفاق افتاده که رسانه ها پخش نکردند یا اطلاع حاصل نکردند. با آن هم هر روز مرگ یک زن به گوش می‌رسد. من منحیث یک زن بیشتر جهان مقصر این حالت افغانستان و زنان افغانستان می‌دانم اما با آن هم جهان برای برطرف کردن این چالش باید طالبان را تحریم کند. و از حمایت انها دست بردارند.

احمدی: پیام تان به جهان چیست؟
ایوبی: پیام من به جهان این است که واقعا شرم باد بر شما که یک ملت بین مرگ و زندگی دست و پنجه نرم میکنند و شما همچنان سکوت اختیار کردید، اما همیشه فریاد تان دادخواهی از حقوق بشر است.