د افغانستان د ښځو د جلاوطنۍ خوځښت: زورزياتی زموږ لپاره يوه خاطره نه، بلکې يوه روانه او تلپاتې واقیعت ده

د جون ۲۶مه چې د زورزياتيو قربانیانو د نړیوال ملاتړ ورځ ده، د افغانستان د ښځو د جلاوطنۍ خوځښت په دې مناسبت يو پرېکړه‌لیک خپور کړی او ويلي يې دي چې زورزياتی د دوی لپاره يوازې يوه تېره خاطره نه، بلکې يوه فعاله او روانه واقیعت ده.په دې پرېکړه‌لیک کې ويل شوي، له طالبانو وروسته افغان ښځې يوازې د پوهې، د اعتراض غږ يا د آزادۍ د غوښتنې له امله د رواني، جنسي او فزیکي زورزياتيو تر ټولو سختو بڼو سره مخ شوي دي.د خوځښت په وينا، ډېرې ښځې د يادو دلایلو له امله نيول شوي، وهلې شوي، جنسي تېری پرې شوی، سپکاوی ورسره شوی، او حتی وژل شوې دي.په پرېکړه‌لیک کې زياته شوې، هغه ښځې چې له هېواده بهر دي هم له بله ډول زورزياتيو سره مخ دي: له جبري کمپونو، زورزياتو ایستلو، بې‌هويته توب، د پناه غوښتنې د رد وېره، او د کوربه هېوادونو له خوا له سيستماتيکې تبعيض او تحقير سره.د افغانستان د ښځو د جلاوطنۍ خوځښت، نړيواله ټولنه د دغو زورزياتيو پر وړاندې د چوپتيا مسؤله بللې او له هغو هېوادونو يې غوښتنه کړې چې په افغانستان کې يې پخوا رول درلود، بايد د بشري حقونو له تعهداتو سره ژمنتيا وښيي.دغه خوځښت له نړيوالو غوښتي چې د افغان ښځو پر ضد د جنايتونو دوسیې، په ځانګړي ډول د جمهوري نظام له سقوط وروسته، بيا پرانيزي.په پای کې پرېکړه‌لیک وايي: «زورزياتی يوازې انفرادي سلول نه دی؛ افغانه ښځه په خپل کور کې زورزياتی زغمي، په تېښته، په سرحد، او د نړۍ په چوپتيا کې. زورزياتی، هرچېرې او هر ډول چې وي، بايد پای ته ورسيږي.»